บทบาทของนวัตกรรมนาโนเทคโนโลยี
ในการเสริมสร้างโครงสร้างอาหารพืชและการพัฒนาการผลิตในพืช
(งานแปล ตอนที่ 1)
Elias E. Elemike, Ifeyinwa Monica Uzoh, Damian C. Onwudiwe , & Olubukola Oluranti Babalola
Material Science Innovation and Modelling (MaSIM) Research Focus Area, Faculty of Agriculture,
Science and Technology, North-West University, Mafikeng Campus, Private Bag X2046, Mmabatho 2735,
South Africa; chemphilips@yahoo.com
2 Department of Chemistry, School of Physical and Chemical Sciences, Faculty of Natural and Agricultural
sciences, North-West University, Mafikeng Campus, Private Bag X2046, Mmabatho 2735, South Africa
3 Department of Chemistry, College of Science, Federal University of Petroleum Resources, PMB 1221 Effurun,
Delta State, Nigeria
4 Food Security and Safety Niche area, Department of Biology, Faculty of Agriculture, Science and Technology,
North-West University, Mmabatho 2735, South Africa; ifeyinwa.okpara@unn.edu.ng (I.M.U.);
Olubukola.Babalola@nwu.ac.za (O.O.B.)
5 Department of Soil Science, Faculty of Agriculture, University of Nigeria, Nsukka 410001, Nigeria
* Correspondence: Damian.Onwudiwe@nwu.ac.za
Abstract
สภาวะการขาดสารอาหารในพืชผลการเกษตรส่งผลต่อสุขภาพมนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับประชากรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ชนบท ซึ่งการนำนวัตกรรมนาโนเทคโนโลยีเข้ามาช่วยแก้ปัญหานี้ อาจจะเป็นหนทางที่ยั่งยืนที่สุดในการแก้ไขปัญหาความท้าทายนี้ มนุษย์เรามีวิธีการแก้ไขปัญหาสภาวะการขาดสารอาหารในพืชผลการเกษตร นี้ได้หลายวิธี อาธิ เช่น การใช้โครงสร้างอาหารพืชที่หลากหลาย การใช้ยากระตุ้นพืช และ การใช้โครงสร้างอาหารพืชอุตสาหกรรม อย่างไรก็ตาม การทำให้เกษตรกรสามารถเข้าถึงราคาและสร้างความยั่งยืนทางอาหารจากกระบวนการเหล่านี้ได้ ยังคงไม่สมบูรณ์ดีนัก พืชดูดซึมสารอาหารจากปุ๋ย แต่ปุ๋ยทั่วไปในท้องตลาดมีสารอาหารและศักยภาพในการดูดซึมในต่ำ นวัตกรรมปุ๋ยนาโนจึงได้รับการออกแบบมาเพื่อแก้ไขปัญหาในจุดนี้ โดยไม่ให้สารอาหารตกค้างหรือสลายไป งานวิจัยนี้สำรวจผลของการเพิ่มสารอาหารแบบมาโคร และสารอาหารแบบนาโน ลงไปในดิน สำรวจปฏิกิริยา และศักยภาพการดูดซึมของพืช สำรวจผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม และคุณค่าทางอาหารของสารอาหารพืชเหล่านี้ รายงานส่วนใหญ่ในงานวิจัยฉบับนี้ได้มาจากการปฏิบัติงานจริงเมื่อไม่นานนี้ ซึ่งรายงานว่าการเสริมธาตุอาหารพืช กระทำได้ โดยการใช้ธาตุอาหารอนุภาคนาโน ซึ่งพืชสามารถดูดซึมได้ง่าย และถึงแม้ว่าจะมีสารพิษปนเปื้อนบ้างในการใช้ธาตุอาหารพืช ขนาดอนภาคนานโนนี้ การสังเคราะห์ธาตุอาหารพืชแบบชีวภาพอาจจะตอบโจทย์ความต้องการทางด้านการเกษตร ซึ่งจะก้าวข้ามความกังวลด้านความเป็นพิษของธาตุอาหารพืช โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อธาตุอาหารพืชสังเคราะห์แบบชีวภาพนี้ปลอดสารพิษ งานวิจัยชิ้นนี้สร้างความเข้าใจมากขึ้น ต่อการใช้นวัตกรรมนาโนเนคโนโลยี ในการเสริมธาตุอาหารพืช และเสนอความเป็นไปได้ในการใช้งานอื่น ๆ ทั้งยังยกประเด็นที่ความเข้าใจที่ผิดพลาด เกี่ยวกับการใช้วัสดุนาโน ในการยกระดับคุณภาพผลผลิต
คำสำคัญ: นวัตกรรมนาโนเทคโนโลยี ปุ๋ยนาโน การเสริมธาตุอาหารพืชแบบชีวภาพ ความมั่นคงทางอาหาร การพัฒนาศักยภาพพืช
บทนำ
การวิจัยกระบวนการนำนวัตกรรมนาโนเทคโนโลยีเข้ามาใช้ในการเกษตร เริ่มมาจากการที่ประชากรมนุษย์เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งมนุษย์จำเป็นต้องมีศักยภาพการผลิตอาหารเพิ่มขึ้นตามมาด้วย การสำรวจประชากรล่าสุดได้คาดคะเนไว้ว่า มนุษย์จะมีประชากรราว ๆ 9.6 พันล้านคน ภายในปี 2050 [1] อย่างไรก็ดี พื้นที่การเกษตรกำลังสูญเสียความอุดมสมบูรณ์ไป เนื่องจากกิจกรรมของมนุษย์ และการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตทางสังคม ความอุดมสมบูรณ์ที่เสียไปนี้กระทบกับการผลิตพืชผลทางการเกษตรอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ และอาจนำไปสู่สภาวะขาดแคลนอาหารและความหิวโหย ดังนั้นจึงปรากฏความพยายามในการพัฒนาพืช เพื่อเพิ่มศักยภาพการผลิตอาหาร นวัตกรรมนาโนเทคโนโลยี ถือเป็นนวัตกรรมล่าสุด ที่ได้นำมาใช้ในระบบเกษตรแม่นยำ ซึ่งเป็นหนึ่งในยุทธศาสตร์ที่มีไว้เพื่อการนำไปสู่การตอบสนองความต้องการอาหารที่เพิ่มขึ้นของประชากรมนุษย์
นวัตกรรมนี้เป็นอีกแขนงหนึ่ง ที่แตกออกมาจากวิธีการดั้งเดิม ในการเพิ่มศักยภาพกการผลิตพืชอาหาร โดยกระบวนการนี้ ใช้เทคโนโลยีที่สามารถเพิ่มกำลังผลิตทางกสิกรรม และสามารถตอบสนองความต้องการสารอาหารที่จำเป็นได้ ในขณะเดียวกัน ก็ยังมีค่าใช้จ่ายต่อหน่วยการผลิต และการใช้ทรัพยากรณ์ที่มีประสิทธิภาพ เพื่อรับประกันความมั่นคงทางสารอาหารของมนุษย์ และยกระดับคุณค่าของผลิต ส่งเสริมสภาวะทางเศรษฐกิจของเกษตรกรในชนบท ให้สามารถเข้าเป็นส่วนหนึ่งของห่วงโซ่อุปทานทางการเกษตรที่มีมูลค่า ทั้งยังสนับสนุนการเกษตรที่ไร้มลพิษ [2] เทคโนโลยีนี้ ใช้วัสดุที่ได้รับการยกระดับศักยภาพ เพื่อเพิ่มคุณค่าให้กับการเกษตร โดยการใช้ประโยชน์ จากคุณสมบัติของอนุภาค ในขนาดนาโน ดังนั้นนาโนเทคโนโลยี เมื่อนำมาใช้กับการเกษตร จึงเติมช่องว่าง ระหว่างการสูญเสียคุณค่าของธาตุอาหารในพืช และเติมช่องว่างในด้านโภชนาการอาหารจากพืช ในปัจจุบัน มีเกษตรกรที่ใช้วิทยาศาสตร์แขนงนี้ ในการเพิ่มคุณภาพและปริมาณของผลผลิตทางการเกษตร ด้วยอนุภาคนาโน การประยุกต์ใช้นวัตกรรมนาโนเทคโนโลยีในการเกษตร หมายความรวมถึง การใช้นวัตกรรมนาโนไบโอเทคโนโลยี การเลี้ยงปสุสัตว์ นาโนท็อกซิโคโลจี้ เทคโนโลยีเคมีการเกษตร เทคโนโลยีไฮโดรโปนิค และไบโอเทคโลโลยี ฯลฯ
เมื่อเร็ว ๆ นี้ การเกษตรในเมืองได้นำนวัตกรรมนาโนเทคโนโลยี มาใช้ ซึ่งมีศักยภาพในการส่งเสริมความมั่นคงทางอาหาร และเพิ่มคุณค่าทางโภชนาการอาหารอย่างมาก ถึงแม้ว่าจะมีความเสี่ยงจากการใช้สารเคมี ซึ่งอาจปนเปื้อนไปกับดิน น้ำ และอากาศอยู่บ้าง [3] เป้าหมายสุดท้ายของการใช้วัสดุนาโนในการเกษตรคือการลดอันตรายและพิษภัยจากสารเคมี ลดความสูญเสียของธาตุอาหาร ควบคุมแมลงศัตรูพืช และเพิ่มการผลิตของพืช [4]
สารอาหารที่พืชจำเป็นต้องใช้ ได้รับการเสริมประสิทธิภาพ อยู่ในปุ๋ย ด้วยความเชื่อที่ว่า พืชจะดูดซึมเข้าไป อย่างไรก็ตาม สภาวะการขาดธาตุอาหารขนาดเล็กปรากฏชัดเมื่อบางส่วนของพืชมีการเจริญเติบโตที่ผิดปรกติ อย่างไรก็ตาม บางครั้งก็ไม่ใช่เพราะว่าดินขาดธาตุอาหาร แต่เป็นเพราะว่ารากพืช ไม่สามารถดูดซึมและเคลื่อนย้ายธาตุอาหารได้ เนื่องจากปุ่มรากมีขนาดเล็กเกินไป ดังนั้น จึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง ที่จะหายุทธศาสตร์ ในการพัฒนาคุณภาพผลผลิตทางการเกษตร และยกะดับสารอาหารจำเป็น เพื่อตอบสนองต่อความต้องการอาหารที่เพิ่มขึ้นของประชากรมนุษย์
การใช้ปุ๋ยเคมีในการเกษตร เป็นวิถีปฏิบัติที่มีมาอย่างยาวนานและได้เพิ่มผลผลิตทางการเกษตร อย่างมหาศาล อย่างไรก็ตาม ปุ๋ยเคมีได้สร้างความไร้สมดุลของแร่ธาตุ ทำลายโครงสร้าง และความอุดมสมบูรณ์ในดิน นอกจากนี้โดยทั่วไปแล้ว ยังทำลายระบบนิเวศน์ ซึ่งสร้างปัญหาที่รุนแรงในระยะยาว เพื่อจัดการกับสถานการณ์นี้ จึงจำเป็นอย่างยิ่ง ที่จะพัฒนาวัสดุอัจฉริยะ ที่สามารถปลดปล่อยธาตุอาหารพืชในพื้นที่เป้าหมายได้ และยังส่งเสริมการเกษตรที่สะอาด ปลอดมลพิษ งานวิจัยในระยะหลัง ได้แสดงให้เห็นว่ากราเฟน (graphene) เป็นวัสดุที่มีศักยภาพในการเป็นพาหะสำหรับธาตุอาหารพืช ซึ่งสามารถปลดปล่อยธาตุอาหารพืช ออกมาอย่างช้า ๆ ในอัตราควบคุม เพื่อการใช้ประโยชน์ของพืช และท้ายสุดแล้ว ยังเพิ่มปริมาณผลผลิตทางการเกษตร โดยมีผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมต่ำ [5]
นวัตกรรมนาโนดูเหมือนจะเป็นทางเลือกที่สามารถปฏิวัติวงการเกษตรได้ โดยอุตสาหกรรมนวัตกรรมนาโนเทคโนโลยี ได้เติบโตขึ้นไปจนมีมูลค่า กว่า 1 พันล้าน USD ในปี 2015 [6] พืชยังคงเป็นแหล่งอาหารหลักสำหรับมนุษย์ และคุณภาพอาหารเป็นปัจจัยกำหนดสุขภาพของประชากรมนุษย์ส่วนใหญ่ โดยอาหารจานหลักของมนุษย์ มักจะมีพลังงานสูง เมื่อรับประทานเป็นประจำในปริมาณมาก จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาหารหลักในสังคมมนุษย์ ดังนั้น จึงมีความสัมพันธ์อย่างมาก ระหว่างอาหารจานหลัก กับโภชนาการอาหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายในชนบท และกลุ่มสังคมผู้ยากจน ที่ไม่ค่อยมีโอกาสหาแหล่งอาหารเสริม สภาวะการขาดสารอาหารจำเป็นขนาดเล็กในกลุ่มสังคมเหล่านี้ ถือเป็นเรื่องปรกติ ซึ่งปัญหาเหล่านี้ ได้กลายเป็นปัญหาระดับโลกที่มีผลกระทบในเชิงลบอย่างรุนแรง [7-11] ประมาณ 50% ของประชากรเด็ก เป็นกลุ่มเปราะบาง เนื่องจากไม่ได้รับวิตามินและแร่ธาตุที่จำเป็นอย่างเพียงพอ จากงานวิจัยของ Clemen [12] เปอร์เซ็นต์อัตราการตายของประชากรเด็ก และความกังวลต่อโรคระบาดในระดับโลก เกิดจากสภาวะการขาดธาตุเหล็กและซิงค์ที่เพียงพอ มีหลายกระบวนการที่ผ่านการหารือเข้ามา เพื่อต่อสู้กับสภาวะการขาดแคลนอาหาร ตัวอย่าง เช่น การกระจายแหล่งอาหาร การใช้ยา และการใช้ธาตุอาหารอุตสาหกรรมเสริม [13] อย่างไรก็ตาม Sharma et al. ได้บันทึกไว้ว่าการจัดการกับสภาวะขาดแคลนอาหารเหล่านี้ไม่ได้ประสบความสำเร็จ เนื่องจากสภาวะเศรษฐกิจของผู้คน ความกังวลทางสังคม หรือปัญหาในทางเทคนิคของกระบวนการที่ใช้ [14] การบริโภคอาหารจากแหล่งที่หลากหลาย แม้จะเป็นวิธีการที่แนะนำ แต่คนจนที่เป็นกลุ่มเปราะบางต่อสภาวะขาดสารอาหาร ก็ไม่อาจเข้าถึงได้ การใช้ระบบอุตสาหกรรม เสริมสร้างสารอาหาร จึงไม่ประสบความสำเร็จนัก เว้นแต่ การนำเกลืออะโนไดซ์ ที่ประสบความสำเร็จอยู่บ้าง การเสริมโภชนาการอาหารแบบชีวภาพ จึงเป็นคอนเซ็ปท์ที่ของการเพิ่มโภชนาการอาหาร ของพืช ในกระบวนการเพาะปลูก [15] ลักษณะเฉพาะของการเสริมโภชนาการอาหารแบบชีวภาพ ที่โดดเด่นขึ้นมาจากการจัดการวิธีการอื่น ๆ ในการลดสภาวะการขาดสารอาหารขนาดเล็ก คือ กระบวนการนี้ ทุกคนสามารถเข้าถึงและสามารถใช้ได้ เนื่องจากพืชผลการเกษตร ที่ได้รับการเสริมธาตุอาหาร เป็นอาหารจานหลัก ที่ประชากรทั่วไปบริโภค ดังนั้น จึงไม่ปรากฎค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม และไม่ได้อยู่นอกเหนือพฤติกรรมทั่วไปของประชากร อาหารที่ไม่ใช่อาหารจานหลัก อย่างเช่น ผลิตภัณฑ์จากเนื้อสัตว์ และผักผลไม้ แม้ว่าจะมีวิตามินและแร่ธาตุสูง แต่ก็มีราคาแพง ซึ่งประชากรคนจนส่วนใหญ่ ก็ใช้จ่ายรายได้ส่วนมาก ไปกับการซื้ออาหารจานหลัก เพื่อหาพลังงานที่เพียงพอ โดยไม่สามารถหาเงินมาบริโภคผลไม้และผัก หรือผลิตภัณฑ์จากเนื้อสัตว์ ที่มีราคาสูง [14]
ยุทธศาสตร์การเสริมธาตุอาหารแบบชีวภาพ มีไว้เพื่อเสริมโภชนาการอาหารในผลผลิตทางการเกษตร งานวิจัยของ Stein et al. (2007) ระบุว่ายุทธศาสตร์เหล่านี้ครอบคลุมประเด็นเรื่องเศรษฐศาสตร์การเกษตร และการขยายพันธุ์พืช [16] ในกระบวนการจัดการเศรษฐศาสตร์การเกษตร การใช้ปุ๋ยอนินทรีย์ และปุ๋ยอินทรีย์ถือเป็นวิธีการจัดการหลัก โดยปรกติปุ๋ยอนินทรีย์มีขนาดใหญ่กว่า 100 nm และจะสูญเสียไปกับธรรมชาติเนื่องจากการกระจายไปยังแวดล้อม และความผันผวนในเชิงโครงสร้าง ในขณะที่ปุ๋ยอินทรีย์มีแร่ธาตุต่ำ และมีระยะเวลาการปล่อยธาตุอาหารที่ยาวนาน ทั้งนี้ได้ปรากฎความจำนวนมาพยายามที่จะเพิ่มประสิทธิภาพของกระบวนการดูดซึมอาหารในพืช และเสริมโครงสร้างแบบชีวมวล แต่ก็ไม่สำริดผล ดังนั้น จึงเป็นโอกาสที่เหมาะสมในการใช้นวัตกรรมนานโนเทคโนโลยี ในการแก้ไขปัญหาเหล่านี้
งานวิจัยนี้มุ่งความสนใจไปที่การศึกษางานวิจัยที่ปรากฏในการใช้อนุภาคนาโนในการเสริมโครงสร้างพืชแบบชีวภาพ โดยทางทีมวิจัยได้ชี้แจงให้เห็นความสำคัญของการเสริมธาตุอาหารในพืชผลทางการเกษตร เพื่อต่อสู้กับสภาวะการขาดสารอาหาร และได้นำเสนอวิธีการเสริมโครงสร้างพืชแบบชีวภาพ และการใช้อนุภาคนาโน ในการเสริมโครงสร้างพืชนี้
Share this post
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest


