บทบาทของนวัตกรรมนาโนเทคโนโลยี
ในการเสริมสร้างโครงสร้างอาหารพืชและการพัฒนาการผลิตในพืช
(งานแปล ตอนที่ 3)
Elias E. Elemike, Ifeyinwa Monica Uzoh, Damian C. Onwudiwe , & Olubukola Oluranti Babalola
Material Science Innovation and Modelling (MaSIM) Research Focus Area, Faculty of Agriculture,
Science and Technology, North-West University, Mafikeng Campus, Private Bag X2046, Mmabatho 2735,
South Africa; chemphilips@yahoo.com
2 Department of Chemistry, School of Physical and Chemical Sciences, Faculty of Natural and Agricultural
sciences, North-West University, Mafikeng Campus, Private Bag X2046, Mmabatho 2735, South Africa
3 Department of Chemistry, College of Science, Federal University of Petroleum Resources, PMB 1221 Effurun,
Delta State, Nigeria
4 Food Security and Safety Niche area, Department of Biology, Faculty of Agriculture, Science and Technology,
North-West University, Mmabatho 2735, South Africa; ifeyinwa.okpara@unn.edu.ng (I.M.U.);
Olubukola.Babalola@nwu.ac.za (O.O.B.)
5 Department of Soil Science, Faculty of Agriculture, University of Nigeria, Nsukka 410001, Nigeria
* Correspondence: Damian.Onwudiwe@nwu.ac.za
3. การเสริมธาตุอาหารในพืชผลทางการเกษตร
สภาวะการขาดแคลนสารอาหารเกิดจากการบริโภคสารอาหารบางอย่างมากเกินไป โดยไม่บริโภคสารอาหารชนิดอื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การบริโภคอาหารที่มีพลังงานสูง [13] การเสริมธาตุอาหารในพืชแบบชีวภาพเป็นกระบวนการใหม่ที่น่าสนใจ ที่ใช้มรการแก้ไขสภาวะขาดแคลนสารอาหารนี้ กระบวนการนี้มาแก้ปัญหาโดยการปลูกพืชหลากหลาย ที่มีแร่ธาตุและวิตามินสูง ตัวอย่างทั่วไปอันหนึ่งของกระบวนการนี้ คือการปลูกมันฝรั่ง ที่ได้รับการเสริมวิตามินเอ กระบวนการนี้ทำให้แน่ใจได้ว่าประชากรจำนวนมากเข้าถึงอาหารที่โภชนาการสูง เป้าหมายของการเสริมธาตุอาหารในพืชแบบชีวภาพ คือการสร้างผลผลิตทางการเกษตร ที่เป็นอาหารจานหลัก ในราคาต่ำ ยั่งยืน และมีโภชนาการทางอาหารสูง สามารถลดผลกระทบทางอ้อม จากสภาวะการขาดสารอาหารได้ ถึงแม้ว่าอาหารจานหลัก จากผลผลิตทางการเกษตร จะมีปริมาณสารอาหารจำเป็นและวิตามินที่ต้องบริโภคต่อวัน ในปริมาณน้อย เมื่อเทียบกับอาหารเสริม หรืออาหารที่ผ่านการเสริมธาตุอาหารแบบอุตสาหกรรม แต่ก็สามารถตอบสนองต่อความต้องการบริโภคสารอาหารขนาดเล็กของประชากรในชีวิตประจำวันได้ [15] การเสริมธาตุอาหารในพืชผลทางการเกษตร ทำให้ประชากรในชนบท ได้รับประทานอาหารโภชนาการสูง โดยไม่ต้องพึ่งพาอาหารที่เสริมโภชนาการมาแบบอุตสาหกรรม หรือ อาหารเสริมเพื่อการค้าต่าง ๆ ดังนั้น เทคนิคการเสริมธาตุอาหารในพืชที่แตกต่างกัน เช่น เศรษฐศาสตร์การเกษตร เพื่อการเสริมธาตุอาหารในพืชแบบชีวภาพ หรือการขยายพันธุ์พืชในกระบวนการทั่วไป และการตัดแต่งพันธุรกรรมพืช จึงมีความสำคัญในการเพิ่มโภชนาการอาหาร
3.1 การขยายพันธุ์พืช และการตัดแต่งพันธุกรรม ด้วยเครื่องมือการเสริมธาตุอาหารพืชแบบชีวภาพ
การเสริมธาตุอาหารพืชแบบชีวภาพโดยการขยายพันธุ์พืช เป็นกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์การพัฒนาปริมาณธาตุอาหารขนาดเล็กในพันธุ์พืชอาหารจานหลัก โดยใช้กระบวนการขยายพันธุ์ทั่วไป และใช้นวัตกรรมไบโอเทคโนโลยี [32] ซึ่งกระบวนการขยายพันธุ์พืชนี้ กระทำโดยการนำพันธุ์พืชตัดแต่งพันธุกรรม มาขยายต่อ เพื่อเพิ่มศักยภาพในการดูดซึมของพืช และเพิ่มโภชนาการอาหารในโครงสร้าง ปัจจุบัน กระบวนการขยายพันธุ์นี้ มุ่งเป้าไปที่การเสริมธาตุอาหารขนาดเล็ก ในกลุ่มพันธุ์พืชที่นำมาทำซีเรียล ถั่ว และพืชหัว กระบวนการนี้มีคุณประโยชน์หลายประการ เพราะได้สร้างการพัฒนาพันธุ์พืชในอาหารจานหลัก ที่มีการรับประการเป็นประจำ และยังรองรับความต้องการด้านโภชนาการอาหารของคนยากจนอีกด้วย ซึ่งหากการพัฒนานี้ดำเนินไป ก็จะลดต้นทุนการผลิต และสร้างความยั่งยืนได้
ในกระบวนการขยายพันธุ์พืชทั่วไป มีการเลือกพืชพันธุ์ทางการเกษตร เช่น ถั่ว ซีเรียล ที่มีสารอาหารขนาดเล็ก ในปริมาณมาก เพื่อนำมาคัดเลือกสายพันธุ์บริสุทธิ์ และขยายต่อ [33] หลังจากนั้น พืชที่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์จะมีโภชนาการอาหารในปริมาณที่แตกต่างกัน จะได้รับการคัดแยกออกมาจากพันธุ์พืชตระกูลเดียวกัน ที่มีโภชนาการในระดับต่างกัน ในหลักการ การขยายพันธุ์พืชลักษณะนี้ ทำเพื่อเพิ่มสารอาหารขนาดเล็ก และวิตามินเอ ในพืชผลทางการเกษตรที่มีไว้รับประทาน [34] พืชผลทางการเกษตรที่ผลิตมาจากกระบวนการขยายพันธุ์ลักษณะนี้ จะได้รับการยอมรับมากกว่าพืชผลที่มาจากกระบวนการตัดแต่งพันธุกรรม โดยทั่วไปแล้ว การสะสมพันธุ์พืชโภชนาการสูงสายพันธุ์ต่าง ๆ เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ตั้งแต่เริ่มมีธนาคารพันธุ์พืชในทศวรรษที่ 1960 จากงานวิจัยของ Sharma et al. [13] มันหวานเนื้อสีส้ม (orange fleshed sweet potato: OFSP) ข้าวโพดโปรตีนสูงได้รับการยอมรับเป็นอย่างดีจากประชากร และเป็นตัวอย่างของการขยายพันธุ์ทั่วไปเพื่อการเสริมโภชนาการอาหารที่น่าสนใจ ถั่วที่เสริมธาตุเหล็ก และข้าวที่ได้รับการเสริมธาตุสังกะสี (zinc) เป็นอีกกลุ่มตัวอย่างหนึ่ง อย่างไรก็ตามสารอาหารขนาดเล็กบางอย่าง จะไม่สามารถเพิ่มเข้าไปในพันธุ์พืชได้จากกระบวนการขยายพันธุ์พืชทั่วไป จึงจำเป็นต้องใช้กระบวนการดัดแปลงธาตุอาหารโดยการดัดแปลงพันธุกรรม เพื่อเพิ่มโภชนาการอาหารเข้าไป
การดัดแปลงพันธุกรรมพืชผลทางการเกษตรได้ส่งเสริมกระบวนการดัดแปลงพันธุกรรมพืชในลักษณะเฉพาะ และเป็นเครื่องมือสำหรับการแก้ไขปัญหาความท้าทายระดับโลกในด้านการเกษตร องค์ความรู้ที่ผ่านการสั่งสมขึ้นมาในเรื่องของ DNA นำไปสู่ความก้าวหน้าที่รวดเร็วในด้านเทคโนโลยีชีววิทยาเพื่อการเกษตร เทคโนโลยีชีววิทยาเพื่อการเกษตร เป็นแขนงหนึ่งที่ใช้ความรู้ทางเทคนิคชีววิทยาในยุคใหม่เพื่อดัดแปลงสิ่งมีชีวิต หรือองค์ประกอบของสิ่งมีชีวิต เพื่อจุดประสงค์บางอย่างในพืชพรรณทางการเกษตร แขนงวิชานี้สามารถนำยีนจากภายนอกมาผสมกับยีนจากพันธุ์พืชหนึ่ง ๆ ได้ ซึ่งกระบวนการนี้ เป็นไปไม่ได้ในการขยายพันธุ์พืชแบบทั่วไป เป้าหมายหลักของการดัดแปลงพันธุกรรมเพื่อโภชนาการอาหารนี้ คือการผสมผสานลักษณะพืช ที่มีโครงสร้างเป็นธาตุอาหารขนาดเล็กในปริมาณมาก เข้าไปยังพันธุ์พืชที่ให้ผลผลิตสูงสุด ที่ผ่านการคัดเลือกสายพันธุ์แบบทั่วไป เข้ามา [13] การปฏิบัติงานลักษณะนี้ จะทำให้เกษตรกรมีแรงเพาะปลูกพันธุ์พืชที่มีความหลากลหาย โดย Bilsk et al. ได้รายงานว่าการเสริมแร่ธาตุเหล็ก (Fe) สังกะสี (Zn) และเซเลเนียม (Se) เข้าไปในพันธุ์พืชทางการเกษตร โดยกระบวนการแต่งพันธุกรรม และใช้นวัตกรรมชีววิทยาเพื่อการเกษตรนั้น สามารถแก้ไขปัญหาสารอาหารขาดแคลน ในอาหารของมนุษย์ได้ ทั้งนี้ เป็นที่โชคร้ายที่กระบวนการตัดแต่งพันธุกรรมมีราคาแพง และใช้เวลานาน [35] อย่างไรก็ตาม เมื่อนักวิจัยได้รับตัวอย่างพันธุกรรมพืชที่หลากหลายแล้ว ก็จะไม่ต้องใช้ทรัพยากรณ์ลงทุนเพิ่มเติมอีก และประชากรรุ่นหลังที่จะตามมา ก็จะได้ประโยชน์จากกระบวนการนี้ ในปัจจุบัน พืชที่เพาะปลูกในดินที่มีธาตุอาหารเหล่านี้ในปริมาณต่ำ หรือขาดแคลนธาตุอาหาร ก็จะมีสารอาหารขนาดเล็กที่จำเป็นสำหรับมนุษย์ในปริมาณน้อย การดัดแปลงพันธุกรรมพืชผลการเกษตร จึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง
การคัดเลือกพันธุกรรมพืชจะเป็นวิธีการยั่งยืนที่สุดที่มีการใช้อย่างแพร่หลายในการเสริมโภชนาการอาหาร [24,36,37] เพราะการพัฒนาโครงสร้างพันธุกรรมที่มีการเสริมธาตุอาหารขนาดเล็ก เป็นกระบวนการที่ใช้เวลายาวนาน [38] นอกจากนี้ ดินที่มีปริมาณธาตุอาหารขนาดเล็กต่ำก็ยังเป็นข้อจำกัดของประสิทธิผล จากกระบวนการนี้ [39,40] ยิ่งกว่านั้น มีคนจำนวนไม่มากที่ยินดีจะนำพันธุ์พืชทางการเกษตร ที่ผ่านการตัดแต่งพันธุกรรมไปใช้เพาะปลูก แขนงวิชาการเศรษฐศาสตร์การเสริมธาตุอาหารแบบชีวภาพ (agronomic biofortification) จึงเป็นเพียงเทคนิคทางเลือกหนึ่ง ในการเพิ่มธาตุอาหารขนาดเล็กในอาหารจานหลัก เพื่อก้าวข้ามข้อจำกัดในการสั่งสมสายพันธุ์พืชผลการเกษตร
Share this post
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest

