การเปลี่ยนผ่านจากดินแดงสู่สวรรค์สีเขียว
ก่อนการสร้างร้านก่องกานท์ในปี 2551

หลายๆครั้งที่ท่านเห็นธรรมชาติเสื่อมโทรมแล้วได้แต่ปล่อยผ่านไป เพราะไม่สามารถเข้าไปฟื้นฟูได้ ทั้งขาดปัจจัย องค์ความรู้ และเวลาที่จะไปทุ่มเทกับมัน ทั้งคำนวณแล้ว ว่าการฟื้นฟูธรรมชาตินั้นอาจต้องใช้เม็ดเงินจำนวนมหาศาล ซึ่งขาดความคุ้มค่า จึงปล่อยให้เวลาและธรรมชาติ เป็นผู้เยียวยาผืนดิน
ที่ร้านก่องกานท์ อันตั้งอยู่ ณ อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี บนถนนหมายเลข 3206 ท่านผู้บริหารร้านไม่คิดอย่างนั้น
พื้นที่บริเวณร้านเดิมเคยเป็นแปลงปลูกสัปรด ซึ่งสัปรดนั้นเป็นพืชที่ไม่ชอบนำ้ และโตได้ดีบนพื้นที่กันดาล เกษตรกรผู้เพาะปลูกบนพื้นที่เดิมจึงปล่อยมันรกร้าง และไม่ได้ใส่ใจที่จะฟื้นฟูธรรมชาติ เพื่อเพาะปลูกพืชชนิดอื่น
กระทั่งร้านก่องกานท์เข้ามาตั้ง
ร้านนี้ก่อสร้างขึ้นมาท่ามกลางสภาวะแวดล้อมทางธรรมชาติที่เสื่อมโทรมมากๆ ชนิดที่เดินไปทางไหนก็เจอแต่ก้อนหินหรือดินแดง เพราะนี่เป็นสภาพพื้นที่แต่เดิม การฟื้นฟูธรรมชาติในระยะต้น อาศัยการขุดร่องนำ้ และสร้างบ่อนำ้ผุดเพิ่ม และนำพืชต่าง ๆ ที่ชอบอมนำ้ ทนต่อความแล้งมาลง แต่แรกพืชจำนวนมากที่ลงก็ล้มตายไป จนกระทั่งทางร้านได้ศึกษาเพิ่มเติม จนทราบลักษณะพื้นฐานของการฟื้นฟูสิ่งแวดล้อม
ร้านก่องกานท์ ปี 2560

การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น
ปัจจัยของความสำเร็จในการปรับปรุงสภาพภูมิทัศน์และสิ่งแวดล้อมที่เสื่อมโทรมของทางร้าน Kongkarn Resort & Farmstay คือการหวนคืนสู่วิถีธรรมชาติ ในการฟื้นฟูดิน จากความกันดาลสู่ความเขียวขจีร่มเย็น ความร่มเย็นนี้เกิดจากการฟื้นฟูปัจจัยพื้นฐานทางธรรมชาติ อย่าง ‘ดิน’ และ ‘นำ้’ อันเป็นแหล่งที่มาของพืช โดยเริ่มจากการปลูกพืชที่ดึงดูดความชื้นอย่างกล้วยนำ้ว้า เป็นพุ่ม และหมั่นรดนำ้ตลอด เมื่อใดก็ตามที่ดูแห้ง ก็รดนำ้ตามลงไปทันที ซึ่งแรก ๆ ก็แทบจะตลอดเวลาที่จำเป็นต้องรดนำ้ หลังจากนั้นก็ค่อย ๆ ตามแซมด้วยพืชชนิดอื่น ๆ ที่ทนแล้ง และขยายพื้นที่เพาะปลูกออกไปเรื่อย ๆ จนดินเริ่มสะสมความชื้น มีจุลินทรีย์ ที่สุด จากก้อนหินแข็ง ๆ ก็ค่อย ๆ แตกสลายกลายเป็นดินสีดำ
การใช้ปุ๋ยในระหว่างการเพาะปลูกก็มีความสำคัญ แต่ที่สำคัญยิ่งกว่า คือการใช้ปุ๋ย ที่อยู่ในสภาพที่พืชพร้อมใช้งาน ในจังหวะเวลา และปริมาณที่พอเหมาะ เพราะการใช้มากเกินไป ย่อมนำให้ดินในบริเวณนั้น มีความเข้มข้นของสสารมาก และหากความเข้มข้นสสารมากเกินไป ก็อาจนำให้เกิดกระบวนการนำ้ไหลย้อนกลับ ออกจากต้นพืชในบริเวณนั้น ไปยังแหล่งสสารเข้มข้น นำให้พืชมีโอกาสขาดนำ้ และอาหาร จนที่สุดก็เฉาตาย ขณะเดียวกัน หากใช้น้อยไป ก็มีโอกาสที่พืชจะเจริญเติบโตไม่ดี แคระแกร็น หรือบอบบางต่อพิษภัยต่าง ๆ และในกระบวนการลำเลียงปุ๋ยขึ้นไปบนลำต้น พืชจะต้องอาศัยนำ้เป็นพาหะลำเลียง เราจึงควรรดนำ้เมื่อจะให้พืชทำการดูดซึมธาตุอาหาร โดยรดในปริมาณที่พอเหมาะ มากเกินไป พืชจะเป็นโรครากเน่าจากเชื้อรา น้อยเกินไป พืชจะไม่ได้รับอาหารและความชื้นที่เพียงพอ
สิ่งที่สำคัญที่สุดในการเพาะปลูกจึง จึงเป็นความพอดี และความเข้าใจต่อจุลินทรีย์ที่มีประโยชน์ต่อพืช อันเป็นแหล่งแปลงสภาพธาตุอาหารที่ดีที่สุด และราคาถูกที่สุด ในการเพาะปลูก จุลินทรีย์ที่ดีต่อพืชและมนุษย์ มักจะอยู่ในช่วงค่า pH ที่เป็นกลาง – ด่าง และชอบความชุ่มชื้นที่พอเหมาะ ดังนั้น ในสภาพอากาศที่ร้อนจัดอย่างเมืองไทย จึงควรอาศัยฟางคลุม หรือใช้ผ้าใบพลาสติกคลุมพืช เพื่อป้องกันความชื้นละเหย และป้องกันจุลินทรีย์ด้วย ทั้งนี้ การใส่ปุ๋ยที่พอเหมาะ และมีแร่่ธาตุที่เหมาะสม ก็จะช่วยเสริมภูมิต้านทานโรคภัยของพืชเองเช่นกัน
Share this post
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
